28 maja, 2022
  1. Pierwsze zwycięstwa nad Seldżukami nie wyeliminowały rywalizacji między feudałami stojącymi na czele rycerskich armii; przeciwnie, zaostrzyły ją. W cylicyjskiej Heraklei odłączył się Baldwin de Bouillon i zdobywszy na włas­ną rękę Edessę, uczynił z niej stolicę własnego hrabstwa. Pozo­stałe siły, z jego bratem Gotfrydem na czele, skierowały się na południe, zajmując kolejno Antiochię, Trypolis, Bejrut, Sydon, Tyr, Akrę i — 15 lipca 1099 r., po kilkumiesięcznym oblężeniu — Jerozolimę.  Zdobyte święte miasto stało się stolicą założonego przez krzy­żowców Królestwa Jerozolimskiego, będącego lennem papieża. 22 lipca 1099 r., a więc w tydzień po zajęciu Jerozolimy, władcą nowo utworzonego państewka feudałowie-uczestnicy wyprawy obrali Gotfryda de Boudllon.

Dodaj komentarz